SEVGİ
Gerçek sevgi bir başkasını koşulsuz kabul edebilmektir.Bu farklılıklarımıza rağmen birbirimizi yargılamadan kabul edebilme potansiyelimizdir.Aksine bir insanı olduğu haliyle kabullenemediğimizde veya belli bir davranışı göstermeye zorladığımızda başarılı olsak bile, bizim bu tutumumuz o insanın davranışlarında ancak yüzeysel bir takım değişiklikler meydana getirir.Bu değişikliklerin bedeli ise o insanın bizden daha çok uzaklaşmasıdır.Bundan da öte o insanın o duruma saplanıp kalmasına bile sebep olabiliriz.
Kendi açımızdan baktığımızda ise bizi mutlu etmeleri için başkalarını belli bir davranışa zorlamamız kendi mutluluğumuzu başkalarına devretmek anlamına gelir.Böyle bir kişisel yaklaşım insan ilişkilerinde bağımlılığı ve köleliği yaratır.Bağımlılıklarımızda bizi kişisel özgürlüğümüzden alıkoyar.Karşımızdaki nasıl davranırsa davransın yada ne yaparsa yapsın eğer sükunetimizi korur ve onlara sevgiyle yallaşabilirsek hem kendimize hemde o insana en büyük yardımı yapmış oluruz.
Ama bu davranışımız asla bir tahammül duygusu içermemelidir?????
Gel, gel, ne olursan ol yine gel,
İster kafir, ister mecusi, ister puta tapan ol yine gel,
Bizim dergâhımız, umitsizlik dergâhı değildir,
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel...
Şu toprağa sevgiden başka bir tohum ekmeyiz
Şu tertemiz tarlaya başka bir tohum ekmeyiz biz...
MEVLANA
hoŞGELDİNİZ...
Anne Babaya kızgınlık
Sevgi-İhtişamlı Yıllar
Sevginin dört safhası
Sevgi-Yardım Etme Arzusu
Sevgi-İyi Niyet Taşları
Sevgi-Kişiye Yardım Etmek
Sevgi-Enerji ve Arzu
Sevgi-Anlayış
